Witamy na stronach Gimnazjum Gminy Liw

Fizyka

Wpisał: Administrator

03.09.2007.

Nauczyciel

Jadwiga Jaczewska

Książki - zeszyty ćwiczeń

KLASAI

KLASA II

KLASA III

Karta informacyjna dla uczniów:

Co uczniowie powinni przynosić na lekcje?	Podręczniki, zeszyt do zadań, ćwiczeniówka
Jak będę sprawdzać wiadomości i umiejętności uczniów?	wypowiedzi ustne dłuższe: 1 kartkówki:2-3 prace klasowe: 2/semestr prace domowe:1 uczestnictwo w zajęciach:1
Ile razy w semestrze można być nieprzygotowanym?	2
Jak wpływa na ocenę każde następne nieprzygotowanie?	Ocena niedostateczna
Co powinien zrobić uczeń, gdy był nieobecny na pracy klasowej?	Napisać lub zaliczyć ustnie na jednej z dwóch kolejnych lekcji
Jak uczeń może poprawić ocenę?	Zgłosić się do odpowiedzi lub napisać kartkówkę
Jak uczeń może poprawić niedostateczną ocenę semestralną lub roczną?	Egzamin poprawkowy
Opis wymagań, które trzeba spełnić, aby zyskać odpowiednią ocenę?	Patrz: Wymagania na poszczególne oceny

Wymagania na poszczególne oceny:

KLASA I

Pomiary. Kinematyka.

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści:

v elementarne,

v przystępne,

v bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia,

v rozpoznawania prawidłowej odpowiedzi,

v rozróżniania ruchów,

v intuicyjnego posługiwania się wielkościami fizycznymi świadczącego o rozumieniu ich sensu fizycznego.

· Uczeń potrafi podać przykłady ruchu ciał.

· Uczeń potrafi rozróżnić tor ruchu od śladu.

· Uczeń zna rodzaje torów.

· Uczeń umie odczytać z wykresu współrzędne położenia ciała.

· Uczeń wie, że wartość prędkości w ruchu jednostajnym prostoliniowym jest stała.

· Uczeń wie, że szybkość wyraża się w układzie jednostek SI w s.

· Uczeń wie, ze prędkość w ruchu niejednostajnym jest zmienna.

· Uczeń potrafi podać przykłady ruchu niejednostajnego.

· Uczeń zna oznaczenia literowe:

- prędkości,

- drogi,

- czasu,

- przyspieszenia

oraz jednostki tych wielkości w układzie SI.

· Uczeń wie, co to znaczy, że ciało przyspiesza i zwalnia.

· Uczeń potrafi odczytywać dane z wykresu zależności s(t) i v(t).

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują treści:

v niezbędne do dalszego kształcenia,

v bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia,

v przystępne,

v rozpoznawania prawidłowej odpowiedzi,

v rozróżniania ruchów,

v intuicyjnego posługiwania się wielkościami fizycznymi świadczącego o rozumieniu ich sensu fizycznego.

· Uczeń wie, że różne wielkości fizyczne wyraża się w rożnych jednostkach i zna te jednostki.

· Uczeń zna proste związki między jednostkami tych samych wielkości podstawowych.

· Uczeń umie się posługiwać zegarkiem i stoperem do wyznaczania czasu trwania zjawiska.

· Uczeń potrafi odróżnić spoczynek i ruch w różnych układach odniesienia.

· Uczeń potrafi odczytać współrzędną położenia ciała poruszającego się po linii prostej.

· Uczeń odróżnia tor ruchu od drogi przebytej przez ciało.

· Uczeń rozróżnia ruchy prostoliniowe i krzywoliniowe.

· Znając położenie początkowe i końcowe ciała, uczeń potrafi narysować wektor obrazujący przemieszczenie.

· Uczeń wie, że ciało poruszające się ruchem jednostajnym w każdej jednostce czasu przebywa taką samą drogę.

· Uczeń potrafi obliczyć drogę w ruchu jednostajnym bez formalnego posługiwania się wzorem.

· Uczeń potrafi intuicyjnie posługiwać się pojęciem szybkości średniej.

· Uczeń potrafi rozpoznać na przykładach które ciało porusza się z mniejszą, a które z większą szybkością średnią.

· Uczeń wie, że szybkościomierz samochodu pokazuje szybkość chwilową.

· Uczeń rozróżnia ruch przyspieszony od jednostajnego czy opóźnionego.

· Uczeń potrafi rozpoznać na przykładach ruchy odbywające się z przyspieszeniem o mniejszej lub większej wartości.

· Uczeń wie, że w ruchu jednostajnie przyspieszonym w każdej jednostce czasu szybkość wzrasta o tę samą wartość.

· Na podstawie wyników podanych w tabeli uczeń potrafi sporządzić wykres

s(t) i v(t).

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające) obejmują wszystkie wymagania na stopień dostateczny i ponad to:

v wykonywanie prostych obliczeń,

v sporządzanie i korzystanie z wykresów ilustrujących jeden rodzaj ruchu,

v poprawne wyrażanie swoich myśli w prostych przykładach,

v rozumienie sensu fizycznego omawianych wielkości fizycznych i poprawne ich wypowiadanie.

· Uczeń rozumie na czym polega mierzenie i potrafi to wyrazić własnymi słowami.

· Uczeń umie znaleźć bardziej skomplikowane ( w porównaniu z wymaganiami na ocenę dostateczną ) związki między jednostkami fizycznymi.

· Uczeń potrafi poprawnie skomentować przykład dotyczący układów odniesienia i względności ruchu.

· Uczeń potrafi obliczyć wartość przemieszczenia ciała na podstawie znajomości położenia początkowego i końcowego w jednowymiarowym układzie współrzędnych.

· Uczeń potrafi narysować wektor obrazujący przemieszczenie i odróżnia tę wielkość od drogi przebytej przez ciało.

· Uczeń wie, że w ruchu prostoliniowym w tę samą stronę wartość przemieszczenia jest równa drodze.

· Uczeń rozumie i potrafi poprawnie objaśnić, co to znaczy, że w ruchu jednostajnym droga przebyta przez ciało jest wprost proporcjonalna do czasu trwania ruchu.

· Uczeń wie, że w ruchu prostoliniowym jednostajnym stale w tę samą stronę wartość prędkości (szybkość) obliczamy dzieląc przebyta drogę przez czas trwania ruchu.

· Uczeń potrafi obliczyć drogę przebytą przez ciało w ruchem jednostajnym na podstawie znanych wartości v i t.

· Uczeń potrafi rozpoznać (spośród innych wykresów) wykres s(t) dla ruchu jednostajnego i obliczyć z wykresu wartość prędkości (szybkość) ciała.

· Na podstawie znajomości szybkości w ruchu jednostajnym uczeń potrafi sporządzić wykres s(t).

· Uczeń potrafi obliczyć szybkość średnią ze wzoru v _śr=, a także korzystając z wykresu s(t).

· Uczeń potrafi na wybranych przez siebie przykładach objaśnić różnicę miedzy szybkością średnią i chwilową.

· Uczeń wie jaki jest sens fizyczny wartości przyspieszenia.

· Uczeń rozumie i rozpoznaje na podstawie przyrostów szybkości w jednakowych odstępach czasu ruch przyspieszony.

· Uczeń zna własności ruchu jednostajnie przyspieszonego i umie z nich korzystać.

· Uczeń potrafi na podstawie wykresu rozpoznać ruch, dla którego ten wykres sporządzono i odczytywać z niego wielkości fizyczne.

· Uczeń potrafi na podstawie znajomości wartości przyspieszenia sporządzić wykres v(t).

· Uczeń rozumie, co to znaczy, że ciało porusza się ruchem jednostajnie opóźnionym i potrafi korzystać ze znajomości własności tego ruchu i z wykresu v(t) obliczyć czas i drogę hamowania.

· Uczeń rozumie, co to znaczy, że prędkość i przyspieszenie są wektorami.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie oraz:

v przeprowadzenie kilkuetapowych rozumowań,

v wykonywania bardziej skomplikowanych obliczeń, w tym przekształcania jednostek.

· Uczeń potrafi swobodnie przekształcać jednostki.

· Uczeń potrafi swobodnie korzystać ze wzorów: , v = a ∙ t, s = at² i przekształcając je obliczać każdą z wielkości fizycznych.

v Sporządzanie wykresów ilustrujących kilka ruchów, np.

· Na podstawie wykresu x(t) dla kilku ruchów jednostajnych, uczeń potrafi prawidłowo je rozpoznać i nazwać, a następnie na podstawie uzyskanych z tego wykresu informacji sporządzić wykres v(t).

· Uczeń potrafi sporządzić skomplikowany wykres v(t) znając drogi przebyte różnymi rodzajami ruchów w kilku kolejnych znanych odstępach czasu.

v Prawidłowe odczytywanie wykresów, np.:

· Uczeń potrafi obliczyć średnią szybkość na podstawie wykresu v(t).

· Uczeń potrafi prawidłowo rozpoznać rodzaj ruchu w zadaniu problemowym.

· Uczeń potrafi wyznaczyć wielkość fizyczną na podstawie wykresu.

v Formułowanie samodzielnych wypowiedzi, w tym definicji wielkości fizycznych wraz z przykładami świadczącymi o pełnym rozumieniu tych definicji, np.:

· Uczeń wie, że przemieszczenie, prędkość, przyspieszenie są wektorami i potrafi to objaśnić na przykładach podając w każdym przypadku wszystkie cechy wektora.

· Uczeń potrafi samodzielnie objaśnić, jak w fizyce przedstawia się zmiany wielkości fizycznych i podać przykłady.

· Uczeń potrafi poprawnie wypowiedzieć definicje wartości przyspieszenia

i opóźnienia, objaśnić różnicę i poprzeć przykładami.

Od ucznia wymaga się opanowania treści trudnych i złożonych, ale niezwykle rozwijających intelektualnie i przydatnych dla tych, którzy mają zamiar kształcić się w kierunkach matematyczno-fizycznych, informatycznych i technicznych.

Dynamika

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści elementarne, przystępne i bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

· Uczeń potrafi wymienić niektóre rodzaje oddziaływań.

· Uczeń potrafi na prostym przykładzie wykazać wzajemność oddziaływań.

· Uczeń wie, że bezwładność to cecha ciała, która wiąże się z jego masą.

· Uczeń wie, że masę wyrażamy w kilogramach.

· Uczeń rozpoznaje na przykładach zjawisko bezwładności.

· Uczeń wie, że opisując oddziaływania posługujemy się pojęciem siły.

· Uczeń wie, że wartość siły wyrażamy w niutonach.

· Uczeń potrafi odczytać wartość siły za pomocą siłomierza.

· Uczeń wie, że aby wprawić ciało w ruch lub zatrzymać je, trzeba działać siłą.

· Uczeń wie, że Ziemia przyciąga wszystkie ciała.

· Uczeń umie podać przykłady oporów ruchu

· Uczeń wie, że jedną z przyczyn występowania tarcia jest chropowatość stykających się powierzchni.

· Uczeń potrafi wymienić niektóre sposoby zmniejszania i zwiększania tarcia.

· Uczeń wie, że na ciało poruszające się w powietrzu działa siła oporu powietrza.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują wszystkie wymagania na stopień dopuszczający i ponadto:

v intuicyjne posługiwanie się zasadą zachowania pędu i zasadami dynamiki,

v rozpoznawanie sił występujących w przyrodzie w prostych przykładach z otoczenia.

· Uczeń rozpoznaje na przykładach oddziaływania bezpośrednie (mechaniczne) i „na odległość”.

· Uczeń rozpoznaje na przykładach statyczne i dynamiczne skutki oddziaływań.

· Uczeń rozpoznaje w trudniejszych przykładach zjawisko bezwładności.

· Uczeń wie, że masa jest miarą bezwładności ciała.

· Uczeń wie, że wartość pędu ciała zależy od jego masy i szybkości.

· Uczeń potrafi się intuicyjnie posługiwać zasadą zachowania pędu (zna pojęcie odrzutu).

· Uczeń wie, że siła jest miarą oddziaływań.

· Uczeń rozumie co to znaczy, że siła jest wielkością wektorową i potrafi ją przedstawią graficznie.

· Uczeń rozumie pojęcie siły wypadkowej i potrafi znaleźć graficznie siłę wypadkową dwóch sił o tym samym kierunku.

· Uczeń rozumie pojęcie siły równoważącej i potrafi znaleźć graficznie siłę równoważącą inną siłę.

· Uczeń wie, że w przypadku, gdy siły działające na ciało równoważą się, to ciało spoczywa lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym.

· Uczeń potrafi intuicyjnie stosować drugą zasadę dynamiki Newtona w prostych przykładach z życia codziennego.

· Uczeń wie, że wydłużenie sprężyny jest wprost proporcjonalne do działającej siły.

· Uczeń wie, że siła ciężkości (ciężar) czyli siła, jaką Ziemia przyciąga ciało jest wprost proporcjonalna do masy tego ciała.

· Uczeń wie, że siły wzajemnego oddziaływania dwóch ciał mają jednakowe wartości, jednakowe kierunki i przeciwne zwroty, umie podać przykład.

· Uczeń potrafi podać przykład ciał, między którymi działają siły tarcia.

· Uczeń wie, że tarcie występujące przy toczeniu ma mniejszą wartość niż przy przesuwania jednego ciała po drugim.

· Uczeń potrafi rozpoznać przykłady pożytecznego i szkodliwego działania siły tarcia.

· Uczeń potrafi podać sposoby zmniejszania i zwiększania oporów ruchu.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

v znajomość cech wprowadzonych sil występujących w przyrodzie,

v znajomość i poprawne wypowiadanie zasad dynamiki Newtona,

v stosowanie zasad dynamiki i zasady zachowania pędu do wyjaśniania prostych zjawisk z otoczenia,

v wykonywanie prostych obliczeń,

v poprawne wyrażanie swoich myśli w prostych przykładach.

· Uczeń rozumie, że pęd jest wektorem.

· Uczeń potrafi korzystać z informacji, że iloraz szybkości uzyskanych przez ciała w wyniku ich wzajemnego oddziaływania jest równy odwrotnemu ilorazowi ich mas.

· Uczeń potrafi obliczyć wartość pędu na podstawie znajomości masy i wartości prędkości.

· Uczeń rozumie zasadę zachowania pędu i potrafi z niej skorzystać w zadaniach nie wymagających formalnych rachunków.

· Uczeń umie wyrazić 1N poprzez jednostki podstawowe w układzie SI.

· Uczeń potrafi w dowolnym przykładzie wymienić siły działające na ciało, narysować wektory obrazujące te siły, podać wszystkie cechy tych sił i ich źródła.

· Uczeń potrafi zastąpić kilka sił działających wzdłuż jednej prostej siłą wypadkową.

· Uczeń potrafi narysować siłę równoważącą kilka sił działających wzdłuż jednej prostej.

· W przykładach przedstawiających ciała spoczywające lub poruszające się ruchem jednostajnym prostoliniowym uczeń potrafi wskazać równoważące się siły, działające na takie ciała.

· Uczeń potrafi na podstawie informacji o działających na ciało siłach przewidzieć rodzaj ruchu tego ciała.

· Uczeń zna drugą zasadę dynamiki Newtona i potrafi ją wykorzystać w przykładach z codziennego otoczenia.

· Uczeń potrafi korzystać z matematycznej postaci drugiej zasady dynamiki i obliczać występujące w tym wzorze wielkości fizyczne.

· Uczeń potrafi obliczyć masę ciała z wykresu a(F).

· Uczeń potrafi podać przykłady działania siły sprężystości.

· Uczeń wie, że wartość siły sprężystości ciała jest wprost proporcjonalna do jego odkształcenia.

· Uczeń potrafi obliczyć ciężar ciała na podstawie znajomości jego masy.

· Uczeń zna trzecią zasadę dynamiki Newtona i potrafi poprawnie objaśnić prezentowane mu przykłady, w tym także podać cechy sił wzajemnego oddziaływania.

· Uczeń wie, że wartość siły tarcia zależy od wartości siły przyciskającej ciało do podłoża.

· Uczeń umie wyjaśnić spadanie ciał w oparciu o zasady dynamiki Newtona.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

v rozwiązywanie jakościowych i obliczeniowych zadań problemowych,

v formułowanie samodzielnych wypowiedzi,

v rozwiązywanie złożonych problemów wymagających znajomości kilku zjawisk i praw.

· Uczeń potrafi rozwiązywać jakościowe zadania problemowe dotyczące bezwładności ciał.

· Uczeń potrafi rozwiązywać jakościowe zadania problemowe dotyczące zasady zachowania pędu.

· Uczeń potrafi formułować samodzielne wypowiedzi na trudne pytania, np.:

- od czego zależy iloraz szybkości uzyskanych w wyniku

wzajemnego oddziaływania ciał,

- objaśnić różnicę między masą i ciężarem,

- wskazać wraz z uzasadnieniem, jakim urządzeniem posługujemy się

w celu wyznaczenia ciężaru, a jakim w celu wyznaczenia masy,

· Uczeń potrafi wykonywać zadania obliczeniowe (wraz z przekształcaniem jednostek) dotyczące:

- wartość pędu (p = mv)

- zasady zachowania pędu (dla dwóch ciał początkowo spoczywających

lub zderzenia niesprężystego dwóch ciał poruszających się w tę samą

stronę),

- spadania ciał (, v = gt),

- drugiej zasady dynamiki (F = ma).

· Uczeń potrafi rozwiązywać jakościowe problemy związane z zasadami dynamiki Newtona.

· Uczeń potrafi rozwiązywać jakościowe problemy dynamiczne tzn. znajdować siły działające na ciała w konkretnych przypadkach.

· Uczeń rozróżnia przyczyny ruchów od opisu tych ruchów.

· Uczeń potrafi rozwiązywać jakościowe problemy dotyczące sił tarcia.

· Uczeń potrafi rozwiązywać złożone problemy wymagające dobrej znajomości kilku zjawisk lub praw, np.:

- opisu ruchu skoczka spadochronowego,

- wyszukiwanie sytuacji, w których na ciało działają siły o różnej

naturze,

- rozwiązywanie problemów wymagających zastosowania trzeciej

zasady dynamiki i zasady zachowania pędu,

- objaśnianie zjawisk z codziennego życia językiem fizyki.

· Uczeń potrafi obliczać wielkości fizyczne, posługując się wykresami.

Ruch po okręgu. Ciążenie powszechne.

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne):

· Uczeń wie, że ruch po okręgu wymaga działania siły.

· Uczeń wie, że wszystkie ciała przyciągają się wzajemnie.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe):

· Uczeń wie, że warunkiem ruchu po okręgu jest działanie siły wypadkowej zwróconej do środka tego okręgu.

· Uczeń wie, że każde dwa ciała obdarzone masą przyciągają się wzajemnie siłą grawitacji, której wartość jest tym większa im większe są masy ciał oraz tym mniejsza im bardziej oddalone są oddziałujące ciała.

· Uczeń wie, że masa ciała nie zależy od miejsca, w którym się to ciało znajduje.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające):

· Uczeń wie, że oddziaływanie grawitacyjne występuje w każdym ośrodku.

· Uczeń rozumie, że w ruchu jednostajnym po okręgu zmienia się kierunek prędkości.

· Uczeń potrafi przewidzieć, jak porusza się ciało w chwili, przestaje działać na nie siła dośrodkowa.

· Uczeń wie, że siła powszechnego ciążenia jest wprost proporcjonalna do iloczynu mas oddziałujących ciał i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi.

· Uczeń rozumie, że siły grawitacji podlegają trzeciej zasadzie dynamiki Newtona.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające):

· Uczeń potrafi objaśnić działanie siły dośrodkowej na przykładach z życia codziennego, a także na przykładach nietypowych.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy związane z prawem powszechnego ciążenia, takie jak:

- jak zmienia się siła ciężkości wraz ze zmiana odległości ciała

od planety,

- jak z wykresu F_c(m) wyznaczyć przyspieszenie grawitacyjne na planecie,

- jak obliczyć przyspieszenie grawitacyjne ciała na planecie,

na podstawie znajomości jego masy i ciężaru na tej planecie.

KLASA II

Praca, moc, energia mechaniczna.

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne):

· Uczeń rozpoznaje przykłady wykonania pracy (w sensie fizycznym).

· Uczeń wie, że prace wyrażamy w dżulach.

· Uczeń potrafi w prostych przykładach z życia codziennego rozróżniać urządzenia o mniejszej i większej mocy.

· Uczeń wie, że moc wyrażamy w watach.

· Uczeń rozróżnia w przykładach ciała posiadające energie potencjalną grawitacji, energie potencjalna sprężystości, energię kinetyczną.

· Uczeń potrafi w podanym, prostym przykładzie opisać przemiany energii mechanicznej.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe):

· Uczeń wie, że w niektórych przypadkach prace możemy obliczyć, mnożąc siłę działającą na ciało przez przebyta przez to ciało drogę.

· Uczeń wie, że o mocy decyduje praca wykonana przez urządzenie w jednostce czasu

· Uczeń potrafi rozpoznać na przykładach układy zdolne do wykonania pracy.

· Uczeń rozumie, że E_p grawitacji wzrasta wraz z odległością ciała od Ziemi.

· Uczeń rozumie, że E_k ciała wzrasta wraz ze wzrostem wartości prędkości tego ciała.

· Uczeń rozumie, że E_k ciała nie zależy od kierunku i zwrotu prędkości tego ciała.

· Uczeń potrafi intuicyjnie posługiwać się zasadą zachowania energii.

· Uczeń potrafi nazwać siłę, która wykonuje pracę nad spadającym swobodnie ciałem.

Wymagania na stopień bardzo dobry (rozszerzające):

· Uczeń potrafi nazwać siłę wykonującą pracę w przykładach z życia codziennego.

· Uczeń wie, że energia kinetyczna i energia potencjalna grawitacji zależą od masy ciała.

· Uczeń zna warunki, przy których można obliczyć prace ze wzoru W = Fs.

· Uczeń rozumie, co to znaczy, że praca wynosi 1 J.

· Uczeń potrafi obliczyć każdą z wielkości występujących we wzorze W = Fs, znając dwie pozostałe.

· Uczeń potrafi obliczyć każdą z wielkości występujących we wzorze , znając dwie pozostałe.

· Uczeń potrafi objaśnić co to znaczy, że mac wynosi 1W.

· Uczeń rozumie pojęcie układu ciał.

· Uczeń wie, że siły działające między ciałami tworzącymi układ, to siły wewnętrzne w tym układzie.

· Uczeń wie, że siły, których źródła są poza układem to siły zewnętrzne.

· Uczeń potrafi podać źródło siły zewnętrznej, której praca powoduje wzrost energii mechanicznej układu ciał (w przykładach).

· Uczeń potrafi obliczyć energię potencjalna ze wzoru E = mgh.

· Uczeń potrafi obliczyć energię kinetyczna ze wzoru .

· Uczeń potrafi skorzystać z zasady zachowania energii w najprostszym przypadku, tj. .

· Uczeń rozumie, że E_p ~ m, E_p ~ h, E_k ~ m, E_k ~ v².

· Uczeń wie, że sformułowanie: ciało posiada energię potencjalną grawitacji jest równoważne sformułowaniu: układ ciało – Ziemia posiada energię potencjalną grawitacji.

· Uczeń rozumie, że zmiana energii potencjalnej zależy od zmiany odległości między oddziałującymi ciałami, a nie od toru, po jakim poruszało się któreś z tych ciał, ani od przebytej drogi.

· Uczeń potrafi zaobserwować w praktyce wyrażenie ∆E = W.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające):

· Uczeń potrafi rozwiązywać zadania z przekształcaniem jednostek, korzystając ze wzorów: W = Fs, , v.

· Uczeń potrafi sporządzić wykres F(s) dla F = const.

· Uczeń potrafi z wykresu F(s)odczytać pracę wykonaną na dowolnej drodze.

· Uczeń potrafi sporządzić wykres zależności W(t).

· Uczeń potrafi obliczyć każdą z wielkości zawartych we wzorach i , wraz z przekształcaniem jednostek.

· Uczeń potrafi obliczyć energię potencjalną grawitacji względem dowolnie wybranego poziomu zerowego.

· Uczeń potrafi sporządzić wykres E(h) dla m = const.

· Uczeń potrafi z wykresu E(h) odczytać masę ciała, dla którego sporządzono wykres.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy wymagające korzystania ze związku

∆E_p = W.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy wymagające korzystania ze związku

∆E_k = W.

· Uczeń potrafi sformułować samodzielną wypowiedź na temat zachowania energii mechanicznej.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy, wykorzystując zasadę zachowania energii mechanicznej.

Własności materii

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne):

· Uczeń w przedstawionych prostych przykładach rozróżnia ciała fizyczne i substancje.

· Uczeń w przedstawionych prostych przykładach rozróżnia ciała stałe, ciecze i gazy.

· Uczeń potrafi zmierzyć objętości cieczy za pomocą menzurki.

· W podanych przykładach uczeń rozróżnia własności ciał stałych: kruchość, plastyczność, sprężystość.

· Uczeń wie, że wszystkie ciała składają się z cząsteczek.

· Uczeń wie, że cząsteczki są w ciągłym ruchu.

· Uczeń wie, że cząsteczki przyciągają się wzajemnie.

· Uczeń potrafi rozpoznać poprawne objaśnienie (na podstawie teorii cząsteczkowej budowy materii) prostych zjawisk z życia codziennego, np. dyfuzji.

· Uczeń potrafi zmierzyć temperaturę termometrem.

· Uczeń potrafi zmierzyć masę ciała za pomocą różnych wag.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe):

· Uczeń potrafi wyznaczyć objętość ciała stałego za pomocą menzurki.

· Uczeń wie, że ciała stałe zachowują swoją objętość i kształt.

· Uczeń wie, że ciecze zachowują objętość i przyjmują kształt naczynia.

· Uczeń wie, że ciała stałe i ciecze nie są ściśliwe.

· Uczeń wie, że gazy nie mają własnego kształtu i objętości.

· Uczeń wie, że gazy są ściśliwe i rozprężliwe.

· Wszystkie te zjawiska uczeń potrafi wytłumaczyć wiedząc, że:

- odległości między cząsteczkami gazu są największe,

- siły międzycząsteczkowe w gazach są najmniejsze.

· Uczeń wie, że w wyższej temperaturze cząsteczki średnio poruszają się szybciej.

· Uczeń zna zjawisko dyfuzji.

· Uczeń wie, że istnieją różne skale temperatur.

· Uczeń potrafi obliczyć różnicę temperatur Δ t.

· Uczeń potrafi się intuicyjnie posługiwać pojęciem gęstości i odczytać z tabeli gęstość substancji.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające).

· Uczeń potrafi podać przykłady ciała zbudowanego z więcej niż jednej substancji.

· Uczeń potrafi zaproponować doświadczenie świadczące o tym, że ciecz nie ma własnego kształtu.

· Uczeń potrafi zaproponować doświadczenie pokazujące, że zmiana kształtu ciała stałego nie powoduje zmiany jego objętości.

· Uczeń potrafi objaśnić wynik doświadczenia na podstawie modelu cząsteczkowej budowy materii.

· Uczeń wie, jak w fizyce cząsteczkowej oblicza się wartości średnie różnych wielkości fizycznych.

· Uczeń wie, że w wyższej temperaturze średnia energia kinetyczna cząsteczek ciała jest większa.

· Uczeń potrafi przeliczyć temperatury w skali Celsjusza na skale Kelvina i na odwrót.

· Uczeń wie, że Δ t = Δ T.

· Uczeń wie, że cząsteczki różnych substancji różnią się wielkością.

· Uczeń odróżnia pierwiastki od związków chemicznych.

· Uczeń rozumie, że masa jest miarą ilości substancji.

· Uczeń rozumie pojęcie gęstości.

· Uczeń potrafi obliczyć każdą z wielkości występujących we wzorze , znając dwie pozostałe.

· Uczeń wie, że gęstość wyraża się w jednostkach: , .

· Uczeń rozumie, że energia cząsteczek nie wpływa na jego energię mechaniczną.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające):

· Uczeń potrafi podać przykład wykorzystania właściwości substancji w codziennym życiu.

· Uczeń potrafi wyjaśnić wyniki doświadczeń, w których demonstruje się właściwości ciał stałych, cieczy, gazów.

· Uczeń potrafi podać dokładność, z jaką dokonuje się pomiaru objętości, temperatury i masy, posługując się danym przyrządem.

· Uczeń potrafi wytłumaczyć dlaczego ciecze i ciała stałe są nieściśliwe.

· Uczeń potrafi objaśnić zjawiska związane z występowaniem sił międzycząsteczkowych (zwilżanie, kształt kropli cieczy w stanie nieważkości).

· Uczeń potrafi objaśnić zjawiska na podstawie związku średniej energii kinetycznej cząsteczek ciała i jego temperatury.

· Uczeń potrafi sporządzić wykres m (v) na podstawie znajomości .

· Uczeń potrafi posługiwać się wykresem m (v) do znajdywania .

· Uczeń wie, że gęstość wody wynosi : 1g/cm³ lub 1000 kg/m³.

· Uczeń potrafi rozwiązywać zadania rachunkowe.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy jakościowe.

· Uczeń potrafi formułować samodzielne wypowiedzi.

Przemiany energii w zjawiskach cieplnych.

Wymagania na stopień dopuszczający (wymagania konieczne):

· Uczeń rozumie związek energii wewnętrznej ciała z jego temperatura.

· Uczeń potrafi rozpoznać na przykładach przypadki, w których w skutek wykonanej pracy wzrasta energia mechaniczna, a w których energia wewnętrzna.

· Uczeń potrafi rozpoznać przykłady zmiany energii wewnętrznej przez wymianę ciepła z otoczeniem.

· Uczeń potrafi rozpoznać na przykładach konieczność używania dobrych i złych przewodników ciepła.

· Uczeń potrafi rozpoznać w swoim otoczeniu zjawiska świadczące o tym, że objętość ciał zmienia się przy zmianie temperatury.

Wymagania na stopień dostateczny (wymagania podstawowe):

· Uczeń wie, że zmiana energii wewnętrznej następuje przez wykonanie pracy lub wymiany ciepła z otoczeniem.

· Uczeń wie, co nazywamy ciepłem.

· Uczeń wie, że ciepło może przechodzić z ciała o temperaturze wyższej do ciała o temperaturze niższej.

· Uczeń wie, że ciepło wyrażamy w dżulach.

· Uczeń rozumie, że energia mechaniczna ciała jako całości nie wpływa na energię wewnętrzną tego ciała.

Wymagania na stopień dobry (wymagania rozszerzające):

· Uczeń zna znaczenie wielkości fizycznych, którymi posługujemy się przy opisie zjawisk cieplnych.

· Uczeń zna składniki energii wewnętrznej.

· Uczeń rozumie, że skoro energia wewnętrzna jest sumą energii wszystkich cząstek, więc zależy od masy ciała.

· Uczeń potrafi się posługiwać ze zrozumieniem pierwsza zasadą termodynamiki w prostych przykładach ilościowych.

· Uczeń potrafi objaśnić zmiany energii wewnętrznej w przykładach z codziennego życia.

· Uczeń potrafi rozwiązywać proste zadania związane ze zmiana energii mechanicznej w wewnętrzną.

· Uczeń dostrzega w przykładach z codziennego życia znaczenie dobrego i złego przewodnictwa ciepła.

· Uczeń rozumie, że zmiana objętości ciała powoduję zmianę jego gęstości.

· Uczeń zna zasadę działania taśmy bimetalicznej.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające):

· Uczeń potrafi rozwiązywać jakościowe i ilościowe problemy związane z pierwsza zasada termodynamiki.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy dotyczące wykorzystywania gazów jako izolatorów ciepła.

· Uczeń potrafi rozwiązywać zadania problemowe związane ze zmianą energii mechanicznej w energię wewnętrzną.

· Uczeń zna trzy sposoby przekazywania ciepła.

· Uczeń wie, ż woda rozszerza się anomalnie i zna praktyczne skutki tego zjawiska.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy związane z rozszerzalnością temperaturową ciał.

· Uczeń potrafi formułować samodzielne wypowiedzi.

Wymagania dotyczące treści nadobowiązkowych.

Wymagania na stopień dopuszczający (wymagania konieczne):

· Uczeń wie, ze jeśli różnym substancjom o tych samych masach dostarczymy te sama ilość ciepła, to ich temperatury nie wzrosną jednakowo.

· Uczeń wie, na czym polega topnienie, krzepniecie, parowanie i skraplanie.

· Uczeń wie, że różne substancje krzepną i wrą w różnych temperaturach.

Wymagania na stopień dostateczny (wymagania podstawowe):

· Uczeń rozumie sens fizycznych pojęć: ciepło właściwe, ciepło topnienia (krzepnięcia), ciepło parowania (skraplania).

· Uczeń rozumie praktyczne znaczenie dużej wartości ciepła właściwego wody.

· Uczeń wie, ze podczas topnienia i wrzenia temperatura substancji nie zmienia się.

· Uczeń wie, od czego zależy szybkość parowania cieczy.

Wymagania na stopień dobry (wymagania rozszerzające):

· Uczeń potrafi rozwiązywać proste zadania obliczeniowe z wykorzystaniem wzorów: , i .

· Uczeń rozumie, że w przypadkach gdy W = 0 przyrost energii wewnętrznej .

· Uczeń wie, że woda krzepnąc zwiększa swoją objętość.

Wymagania na stopień bardzo dobry (wymagania dopełniające):

· Uczeń potrafi sporządzić wykres zależności .

· Z wykresu uczeń potrafi odczytać c, c_t, c_p (znając masę substancji).

· Uczeń potrafi rozwiązywać zadania obliczeniowe z zastosowaniem bilansu energii wewnętrznej.

Ruch drgający i falowy.

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści elementarne, przystępne i bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia:

· Uczeń rozpoznaje ruch drgający spośród innych ruchów.

· Uczeń wie, że fale sprężyste nie mogą się rozchodzić w próżni.

· Uczeń wie, że w danym ośrodku fala porusza się ze stałą szybkością.

· Uczeń wie, z jaką szybkością porusza się fala głosowa w powietrzu.

· Uczeń wie, że dobiegając do przeszkody fala może się dobić lub zostać pochłonięta.

· Uczeń wie, jak powstaje echo.

· Uczeń rozumie pojęcie szybkości ponaddźwiękowej.

· Uczeń wie, że źródłem wydawanych przez nas dźwięków są struny głosowe.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują wszystkie wymagania na stopień dopuszczający i ponadto:

· Uczeń zna pojęcia: okres, amplituda, częstotliwość.

· Uczeń wie, w jakich jednostkach wyrażamy wymienione wyżej wielkości fizyczne.

· Uczeń rozumie, że dla podtrzymania ruchu drgającego ciała trzeba mu dostarczyć energię.

· Uczeń wie, że człowiek słyszy drgania o częstotliwości od 20 - 20000 Hz.

· Uczeń wie, że źródłem dźwięku są ciała drgające.

· Uczeń wie, jaką rolę spełnia błona bębenkowa ucha.

· Uczeń potrafi wytworzyć na wodzie falę kolista i płaską.

· Uczeń wie, co nazywamy długością fali.

· Uczeń wie, jak zachowuje się fala po dojściu do:

- przeszkody,

- szczeliny,

- dwóch szczelin jednocześnie.

· Uczeń wie, jakie są skutki nakładania się fal w pewnych szczególnych przypadkach.

· Uczeń wie, że wysokość dźwięku wzrasta wraz z częstotliwością drgań cząsteczek ośrodka, w którym rozchodzi się fala(częstotliwość fal).

· Uczeń wie, że im większa jest amplituda drgań cząstek ośrodka, w którym rozchodzi się fala (amplituda fali), tym głośniejszy jest dźwięk.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

· Uczeń potrafi obliczyć częstotliwość na podstawie znajomości okresu i odwrotnie.

· Uczeń wie, na czym polega izochronizm zwierciadła.

· Uczeń zna związek okresu wahadła z długością tego wahadła.

· Uczeń wie, że substancję w której rozchodzi się fala, nazywamy ośrodkiem.

· Uczeń rozumie związek między ruchem drgającym cząsteczek ośrodka i rozchodzącą się w tym ośrodku falą.

· Uczeń rozróżnia fale poprzeczne i podłużne.

· Uczeń rozumie, że rozchodzenie się fali jest związane z transportem energii a nie masy.

· Uczeń wie, jak przenoszona jest energia przez fale poprzeczne a jak przez podłużne, w tym dźwięki.

· Uczeń rozumie i prawidłowo interpretuje związek .

· Uczeń potrafi poprawnie obliczyć każdą z wielkości występujących we wzorze .

· Uczeń wie, że zjawisko dyfrakcji i interferencji są charakterystyczne dla fal.

· Uczeń rozumie pojęcie interferencji i potrafi rozpoznać jego skutek

· Uczeń wie, jakie cechy dźwięku można mierzyć, a jakie rozpoznaje ucho.

· Uczeń potrafi poprawnie naszkicować wykresy obrazujące drgania cząstki ośrodka, w którym rozchodzą się dźwięki wysokie, niskie, głośne i ciche.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

· Uczeń potrafi scharakteryzować rodzaje fal i wielkości, jakie je opisują.

· Uczeń rozumie szkodliwość hałasu i wie, że jednostka poziomu natężenia jest decybel.

· Uczeń wie, że fale podłużne mogą się rozchodzić w ciałach stałych, cieczach i gazach, a fale poprzeczne tylko w ciałach stałych.

· Uczeń wie, czym są ultra- i infradźwięki oraz zna ich praktyczne zastosowanie.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy jakościowe związane z ruchem drgającym i falowym.

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemowe zadania obliczeniowe związane z ruchem drgającym i falowym..

· Uczeń potrafi formułować samodzielne wypowiedzi dotyczące ruchu drgającego i falowego.

KLASA III

Elektrostatyka

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści elementarne, przystępne i bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia:

· Uczeń potrafi rozpoznać kontekst, w którym pojęcia „ładunek” używa się jako wielkości fizycznej.

· Uczeń wie, że ładunek elektryczny wyrażamy w kulombach.

· Uczeń wie, jak oznaczymy ciało naelektryzowane ujemnie, a jak ciało naelektryzowane dodatnio.

· Uczeń wie, że ciała naelektryzowane jednoimiennie odpychają się, a różnoimiennie - przyciągają się wzajemnie.

· Uczeń zna składniki atomu: protony, elektrony i neutrony.

· Uczeń zna sposoby elektryzowania ciał i potrafi je zademonstrować.

· Uczeń potrafi rozpoznać kontekst, w którym pojęcia „napięcie” używa się w znaczeniu elektrycznej wielkości fizycznej.

· Uczeń zna niebezpieczeństwa związane z występowaniem w przyrodzie zjawisk elektrostatycznych.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują wszystkie wymagania na stopień dopuszczający i ponadto:

· Uczeń rozumie, że możliwość przemieszczania się w ciałach stałych mają tylko elektrony.

· Uczeń rozumie na czy polega uziemianie.

· Uczeń potrafi wytłumaczyć zjawisko pioruna.

· Uczeń wie, jak zbudowany jest atom.

· Uczeń wie, co to jest jon dodatni i ujemny.

· Uczeń wie, od czego zależy wartość siły wzajemnego oddziaływania naelektryzowanych kulek.

· Uczeń potrafi wskazać obok siebie przewodniki i izolatory.

· Uczeń wie, że w przewodnikach są swobodne elektrony.

· Uczeń rozumie, dlaczego przy pocieraniu ciała elektryzują się różnoimiennie, a przy zetknięciu – jednoimiennie.

· Uczeń rozumie, że jeśli w jakimś obszarze istnieje pole elektrostatyczne, to w tym obszarze na każde ciało naładowane działa siła elektryczna.

· Uczeń potrafi zastosować elementarne prawa ruchu do ciał naelektryzowanych w polu elektrostatycznym.

· Uczeń wie, że jednostką napięcia jest 1 wolt.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

· Uczeń potrafi korzystać z zasady zachowania ładunku przy rozwiązywaniu prostych problemów.

· Uczeń rozumie prawo Coulomba, potrafi z niego korzystać i zna zakres jego stosowalności.

· Uczeń rozumie, na czym polega elektryzowanie przez indukcję.

· Uczeń potrafi formułować samodzielne odpowiedzi na proste pytania związane ze zjawiskami elektrostatycznymi.

· Uczeń potrafi przedstawiać różne pola elektrostatyczne za pomocą linii pola (pole jednorodne, centralne, układ dwóch ładunków jednoimiennych i różnoimiennych).

· Uczeń wie, od czego zależy wartość siły działającej na ciało naładowane umieszczone w polu elektrostatycznym.

· Uczeń potrafi korzystać z wiadomości z mechaniki do opisu zachowania się ciała naładowanego w polu elektrostatycznym.

· Uczeń wie, co nazywamy napięciem i rozumie sens fizyczny tej wielkości.

· Uczeń potrafi obliczyć dowolna wielkość fizyczną ze wzoru .

· Uczeń potrafi przekształcać wzory w celu obliczenia szukanej wielkości.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

· Uczeń potrafi rozwiązywać problemy ilościowe wykorzystując:

- znajomość i zrozumienie pojęcia ładunku elementarnego,

- znajomość prawa Coulomba,

- prawa mechaniki (w tym wzorów i wykresów),

- zasadę zachowania ładunku.

· Uczeń rozumie różnicę w budowie i mechanizmie elektryzowania przewodników i izolatorów.

· Uczeń rozumie, co to znaczy, że pole elektryczne jest „silne” lub „słabe” i wie, od czego to zależy.

· Uczeń wie, od czego zależy napięcie między dwoma dowolnie wybranymi punktami, leżącymi na jednej linii pola elektrostatycznego.

· Uczeń potrafi formułować samodzielne wypowiedzi w jakościowych zadaniach problemowych.

O prądzie elektrycznym

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści elementarne , przystępne i bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia:

· Uczeń potrafi wymienić różne źródła prądu elektrycznego.

· Uczeń potrafi opisać różne skutki przepływu prądu przez przewodnik.

· Uczeń zna warunki przepływu prądu.

· Uczeń umie wymienić podstawowe elementy obwodu.

· Uczeń potrafi określić kierunek prądu elektrycznego w obwodzie.

· Uczeń potrafi opisać szeregowe i równoległe łączenie oporników.

· Uczeń zna zalety równoległego i szeregowego łączenia oporników.

· Uczeń potrafi podać przykłady zastosowania łączenia szeregowego i równoległego oporników.

· Uczeń potrafi podać zasady prawidłowego korzystania z odbiorników energii elektrycznej.

· Uczeń potrafi wyjaśnić rolę wyłączników i bezpieczników.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują wszystkie wymagania na stopień dopuszczający i ponadto:

· Uczeń potrafi podać przykłady ilustrujące wytwarzanie energii elektrycznej z innej energii.

· Uczeń potrafi wymienić i opisać rodzaje energii wytworzonej w odbiorniku.

· Uczeń potrafi podać definicję natężenia prądu.

· Uczeń wie, jak narysować schemat prostego obwodu elektrycznego.

· Uczeń zna rolę ogniwa lub baterii w obwodzie.

· Uczeń potrafi sformułować prawo Ohma.

· Uczeń potrafi sformułować I prawo Kirchhoffa.

· Uczeń potrafi podać wzory na pracę i moc prądu elektrycznego.

· Uczeń wie, jak przedstawić na schemacie szeregowe i równoległe łączenie oporników.

· Uczeń potrafi opisać jakościowo II prawo Kirchhoffa.

· Uczeń wie, jak obliczyć ilość i koszty energii elektrycznej zużywanej w mieszkaniu.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające) obejmują wszystkie wymagania na stopnie niższe i ponadto:

· Uczeń potrafi przedstawić graficznie zależność I(U).

· Uczeń potrafi zinterpretować prawo Ohma.

· Uczeń potrafi zastosować prawo Kiirchhoffa do obliczeń natężeń prądu.

· Uczeń potrafi zastosować prawo Ohma do obliczeń: I, R, U.

· Uczeń wie, jak obliczyć moc prądu elektrycznego, korzystając ze wzorów.

· Uczeń wie, jak obliczyć oporności w obwodach elektrycznych z szeregowym lub równoległym łączeniem oporników.

· Uczeń zna sposoby oszczędzania energii elektrycznej.

· Uczeń potrafi klasyfikować substancje ze względu na ich zdolność przewodzenia prądu.

· Uczeń wie, jak obliczyć pracę prądu elektrycznego oraz moc wydzielaną w urządzeniach instalacji domowej oraz innych obwodach z łączeniem równoległym i szeregowym.

Wymagania na stopień bardzo dobry (dopełniające) obejmują wszystkie wymagania na niższe stopnie i ponadto:

· Uczeń zna mechanizm przepływu prądu w metalach.

· Uczeń potrafi porównać oporności elektryczne dwóch oporników, na podstawie wykresów zależności I(U).

· Uczeń wie, od czego zależy oporność przewodników.

· Uczeń wie, jak obliczyć energię i moc prądu elektrycznego w zależności od różnych parametrów obwodu, np. U, R i I, R.

· Uczeń potrafi wyprowadzić wzór na oporność zastępczą dla połączenia szeregowego.

· Uczeń potrafi wyprowadzić wzór na oporność zastępczą dla połączenia równoległego.

· Uczeń wie, jak obliczać oporności, natężenia i napięcia w obwodach elektrycznych z szeregowym lub równoległym łączeniem oporników.

· Uczeń potrafi wyjaśnić zjawisko przepływu prądu przez ciecze.

O zjawiskach magnetycznych

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści elementarne, przystępne i bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia:

· Uczeń potrafi opisać pole magnetyczne Ziemi.

· Uczeń zna podstawowe właściwości magnesów.

· Uczeń potrafi opisać oddziaływania między magnesami.

· Uczeń wie, jakie są źródła pola magnetycznego.

· Uczeń potrafi narysować linie pola magnetycznego magnesu sztabkowego i podkowiastego.

· Uczeń zna zasady bezpiecznego korzystania z domowych urządzeń elektrycznych.

· Uczeń potrafi wyjaśnić rolę uziemienia w urządzeniach elektrycznych.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują wszystkie wymagania na stopień dopuszczający i ponadto:

· Uczeń potrafi podać określenie pola magnetycznego.

· Uczeń potrafi zaplanować i wykonać doświadczenie w celu zbadania linii pola magnetycznego wokół przewodnika z prądem.

· Uczeń potrafi podać zwrot pola magnetycznego.

· Uczeń wie, jak przedstawić graficznie linie pola wokół przewodnika prostoliniowego.

· Uczeń wie, co to jednorodne pole magnetyczne.

· Uczeń potrafi porównać pole magnetyczne zwojnicy i magnesu sztabkowego.

· Uczeń zna podstawowe jednostki SI.

· Uczeń potrafi podać kierunek siły elektrodynamicznej względem przewodnika z prądem.

· Uczeń zna zasadę działania dzwonka elektrycznego.

· Uczeń potrafi opisać różne sposoby wzbudzania prądu indukcyjnego.

· Uczeń zna warunek powstawania prądu indukcyjnego.

· Uczeń potrafi wymienić różne zastosowania transformatora.

Wymagania na stopień dobry (rozszerzające) obejmują wszystkie wymagania na stopnie niższe i ponadto:

· Uczeń wie, jak graficznie przedstawić linie pola dla zwojnicy z prądem.

· Uczeń potrafi sklasyfikować substancje ze względu na właściwości magnetyczne.

· Uczeń potrafi opisać jakościowo pole magnetyczne przewodnika prostoliniowego i zwojnicy z prądem.

· Uczeń potrafi wyznaczyć bieguny magnetyczne zwojnicy z prądem.

· Uczeń wie, jak przedstawić na rysunku zwrot linii pola wokół przewodnika z prądem.

· Uczeń rozumie i stosuje regułę lewej dłoni do określania zwrotu siły elektrodynamicznej.

· Uczeń zna zastosowanie magnesów i elektromagnesów.

· Uczeń zna i rozumie zasadę działania transformatora.

· Uczeń wie, kiedy transformator podwyższa a kiedy obniża napięcie.

· Uczeń zna cechy prądu indukcyjnego.

· Uczeń potrafi wykonać obliczenia dotyczące transformatora.

· Uczeń potrafi wymienić niekonwencjonalne źródła energii, która może być przekształcona w energię elektryczna.

Wymagania na ocenę bardzo dobrą (dopełniające) obejmują wszystkie wymagania na stopnie niższe i ponadto:

· Uczeń potrafi przewidzieć zachowanie się przewodnika z prądem po jego umieszczeniu między biegunami magnesu podkowiastego.

· Uczeń potrafi przewidzieć i uzasadnić oddziaływanie dwóch równoległych przewodników z prądem.

· Uczeń potrafi przewidzieć oddziaływanie dwóch zwojnic.

· Uczeń zna rolę rdzenia w zwojnicy.

· Uczeń potrafi podać przykłady wykorzystania energii: Słońca, wiatru, wody i omówić ich znaczenie w związku z ochroną środowiska.

Optyka czyli nauka o świetle

Wymagania na stopień dopuszczający (konieczne) obejmują treści elementarne, przystępne i bezpośrednio użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia:

· Uczeń wie, jakie są naturalne i sztuczne źródła światła.

· Uczeń potrafi podać przykłady i zjawiska, którym towarzyszy emisja światła.

· Uczeń zna skutki działania światła.

· Uczeń wie, na czym polega prostoliniowość rozchodzenia się światła.

· Uczeń potrafi podać cechy powierzchni ciał, które odbijają, rozpraszają światło.

· Uczeń potrafi opisać warunki, w których przedmioty są widoczne.

· Uczeń wie, jakie jest praktyczne wykorzystanie zwierciadeł.

· Uczeń zna przykłady złudzeń optycznych obserwowanych w życiu codziennym, będących wynikiem załamania światła.

· Uczeń potrafi wyjaśnić, co to jest soczewka skupiająca, a co to jest soczewka rozpraszająca.

· Uczeń zna warunki higieny wzroku.

· Uczeń zna znaczenie słowa „akomodacja”.

· Uczeń potrafi podać zastosowania: lupy, mikroskopu optycznego, lornetki, aparatu fotograficznego i lunety.

· Uczeń potrafi omówić konieczność używania świateł odblaskowych dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Wymagania na stopień dostateczny (podstawowe) obejmują wszystkie wymagania na stopień dopuszczający i ponadto:

· Uczeń wie, na czym polega zjawisko rozszczepienia światła.

· Uczeń potrafi wymienić kolejne barwy światła białego.

· Uczeń potrafi wyjaśnić, dlaczego postrzegamy kolory.

· Uczeń potrafi podać warunki, w jakich powstaje cień i opisać od czego zależą jego rozmiary.

· Uczeń rozumie zjawisko zaćmienia Słońca i Księżyca.

· Uczeń potrafi podać prawa odbicia światła.

· Uczeń potrafi zinterpretować prawo odbicia światła.

· Uczeń potrafi wykreślić obraz w zwierciadle płaskim i podać jego cechy.

Zmieniony ( 13.06.2008. )

WSTECZ